اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

بهار: خبر آنچنانی نبود، فقط الکی الکی با یه کم درس خوندن کلی ...

تابستان: پر از خبر بود که بعضیاش قبلا نوشته شده بود:

* کنکور، نتیجه اولیه ی کنکور (دل خوشی)، سفر سیاحتی- زیارتی، نتیجه ثانویه ی کنکور (بازم دل خوشی، اما الکی خوشی)

پاییز: تجربه های جدید پدید!:

* یه چپ کردن حسابی با ماشین آقا داداش(همون رخش از پیش تعریف شده) و زخمی شدن و برجا موندن یه یادگاری کوچیک بر روی صورت

زمستان: زیارت آقا احمدبن موسی تو دو روز مونده به آخر سال بارزترینش بود و خبر خاص دیگه ای نبود.

از دید کلی تو سال ۸۷:

۱- خدا خیلی لطف کرد، رحم کرد، آزمود، بخشید و ...

۲- هرچی نگاه می کنم می بینم به دلیل ورود آقا داداش به زندگی ما هست که من یه تجربه های جدیدی به دست میارم. مخصوصا امسال که دیگه غوغا کرد.

سال ۸۷ سال پر بار و پر برکتی بود. یه عالمه از خالق مهربونِ همیشه مراقب ممنونم.

آرزو می کنم و از خدا میخوام که سال ۸۸ بهترین سال زندگیتون بشه (البته نه تا آخر عمرا، تا آخر سال)

عید همتون مبارک باشه، انشاالله